ضربان سنج قلب و انواع آن

ضربان قلب يک شاخصه مهم در بسياري از موضوعات مرتبط سلامتي است اما در عين حال طي يکي دو سال اخير به ساخت يکي از مهمترين دستگاه‌هاي مرتبط با ورزش و سلامتي تبديل شده است. دستگاه اندازه گير ضربان قلب.
يک نوع بسيار معروفي از اين ضربان سنج‌ها را احتمالا در مراکز درماني ديده‌ايد. دستگاه‌هاهي شامل الکترودهاي متعدد که اطراف سينه بيمار نصب مي‌شود و از طريق آن مي‌توان نوار قلب وي را گرفت.  ساعت گارمين
از سال ???? اما تلاش‌هايي براي بي‌سيم‌کردن فرآيند سنجش ضربان قلب صورت گرفته است.

انواع ضربان سنج
ضربان‌سنج‌هاي مختلف با دامنه کارهاي متفاوتي وجود دارند. از انواع فوق پيشرفته آن که در مراکز درماني و پزشکي به کار مي‌رود گرفته تا ضربان‌سنج‌هايي که به لطف تکنولوژي براي آگاهي از تعداد ضربان قلب در هنگام ورزش مورد استفاده قرار مي‌گيرد.
اما ضربان‌سنج‌هاي نوع دوم که مورد بحث اين مقاله است تقريبا در دو نوع خلاصه مي‌شوند. ضربان‌سنج‌هاي سينه‌اي که به وسيله يک بند دور سينه بسته مي‌شوند و يک ساعت يا تلفن همراه هوشمند که اطلاعات ضربان قلب روي آن نمايش داده مي‌شود.
در ضربان سنج‌هاي پلاستيکي اوليه نياز به مرطوب کردن محل نصب بود.

يک عکس X-Ray از يک ضربان‌سنج . از نماي جلو و نماي کنار. سنسورها و باتري به وضوح مشخص‌اند

در ضربان‌سنج‌هايي که مانند ساعت روي مچ بسته مي‌شوند اين امکان وجود دارد که با فشار دادن دو سنسور در چند ثانيه ضربان قلب را نشان دهند. اين ضربان‌سنج‌ها به دليل راحتي استفاده و بستن‌شان مانند ساعت بسيار محبوب‌اند اما محدوديت آنها در ميزان اطلاعاتي است که مي‌توانند در مقايسه با صفحات نمايش بزرگتر تلفن همراه هوشمند به کاربر نمايش دهند.
مدل‌هاي پيشرفته تر، متغيرهاي ضربان قلب مختلفي مانند ميزان فعاليت و يا تنفس را نيز اندازه مي‌گيرند . الگوريتم برخي از سنسورهاي موجود در اين دستگاه‌ها قادر به شناسايي ميزان حرارت و ميزان اب نيز هست.
نوع ديگري از اين ضربان‌گيرهاي قلب که جايگزين مدل‌هاي پلاستيکي شده‌اند سنسورهاي فابريکي هستند. بعضي از سينه‌بندهاي زنانه مخصوص زنان ورزشکار مجهز به اين سنسورها هستند.

يک ضربان سنج مچي به همراه سنسور سينه‌اي، امروزه سنسورهاي سينه‌اي با اتصال به تلفن همراه به راحتي اطلاعات ضربان قلب را هنگام ورزش و فعاليت سنگين نمايش مي‌دهند.

در مدل‌هاي قديمي‌تر وقتي قلب مي‌تپيد يک سيگنال راديويي آن را به دستگاه گيرنده ( نمايشگر) انتقال ميداد و در آنجا به صورت ضربان قلب محاسبه مي‌شد. اين انتقال عموما از طريق تکنولوژي بلوتوث يا ANT انجام مي‌گيرد که باعث مي‌شود مثلا دستگاه سيگنال ديگري را از يک دستگاه ديگر ( که توسط فرد ديگري استفاده مي‌شود) اشتباهي شناسايي نکند.
مدل‌هاي جديد داراي يک ميکروپروسسوري هستند که به طور مرتبط در حال محاسبه EKG ( الکتروکارديوگرافي) و ضربان قلب و پارامترهاي ديگر است. اين مدل‌ها همچنين داراي accelerometers هستند که اجازه شناسايي سرعت و مسافت را هم مي‌دهد.